|
DE NAVALI (Capitolo XIX dei Tactica, ovvero del |
|
![]() |
, remos, scalmos, funes, caria, & transtra illorù, ceratia & catartia, & quæcunque alia nautica ars ad usum requilit. habeant præterea ligna concava, asseros, stuppam, picè, picem liquidà, omniaque instrumenta navalia & ad fabricàdas naves spectantia, unus aliquis vector, ut asciam, terebrum, serram, atq; alia eius generis.
vocant, & si quis alius administer centurionis est. Ex ijs remigibus qui in puppi sunt, extremi duo sint alter siphonator, alter qui anchoram in mare iaciat. Sit & proreta, in summa parte proræ sedent armatus & navarchi, id est, céturionis grabatus in puppe sit, qui simul separatum à cæteris notet centurionem esse, simul prælij tempore illum a coniectis hostium telis defendat. Quorum loco singula perlustrans, ad omnem usum adduci triremen iubebit.
nominant.
appellabant, erat autem camelaucion, hasta longiore elevatum, rubro colore, atque alia quædá huiusmodi. Sed tutius fortassis sua ipsius manu hec signa demonstrabuntur.
nominantur: hæc enim parato igne referta, hostium in faciem conijcient.[1] Tratto da "Leonis imperatoris - De bellico apparatu liber, e græco in latinum conversus", Ioan. Checo Cantabrigiensi interp., Typis Conradi Waldkirch Ære Lazari Zetzneri, Basilea, 1595
[2] versione italiana del testo.
